Nieuws
OKRA Ledenfeest 27 maart 2012
Om te beginnen een welgemeend woord van dank voor alle medewerkers die instonden voor het voorbereidend werk in de zaal: opstellenen en ordenen van zaal, podium, tapkast, toog, muziekinstallatie, tafelschikking met prijslijsten, tassen, ondertassen… verder aan de ingang, en ik zal er nog wel vergeten zijn ook ! Kortom, iedereen bedankt voor de medewerking!
De start was voorzien om 14 u. maar om 13.30u. waren de helft van de plaatsen al ingenomen.
Onze voorzitter had zijn speech zeer goed voorbereid en we merkten niets van klamme handjes… Het zal wel verbeteren, zoals bij goede wijn: hoe ouder hi j wordt, hoe beter ! Adolf, proficiat!! U hebt dit goed gedaan !
In het eerste gedeelte van het programma konden we luisteren naar en meezingen met het OKRA St-Annakoor onder leiding van Hugo Piron.
We hebben er van genoten: het waren 5 liedjes uit de goede oude tijd.
De accordeonbegeleiding door koorlid Henri Schockaert maakte er een geslaagd geheel van.
Tijdens de pauze werd het nieuw “Dagelijks Bestuur “voorgesteld, dat met een daverend applaus werd ontvangen, dus, OKRA Aalst St-Anna kan gerust op zijn twee oren slapen.
Het Bestuur ziet er zo uit:
voorzitter: Adolf De Meersman;
medevoorzitsters: Irène Mertens en Huguette Vermoesen;
secretaris: Emiel De Wolf;
schatbewaarder: Lydia Van Langenhove.
Men deed meteen ook een oproep tot zangliefhebbers om lid te worden van het koor en tot mensen die graag in het bestuur zouden zetelen.
Zij die het wensen zijn zeer welkom om zich aan te melden !!
Het tweede gedeelte gebracht door het zangkoor, was even goed: weer 5 liedjes uit de oude doos.
Het applaus was er dan ook naar… Zeer goed, en voor herhaling vatbaar.
Het vervolg van het programma was het optreden van Pierre Vlieg.
De aanwezigen genoten volop van zijn schitterende kostuums en zijn heel apart optreden.
De tijdsruimtes tussen zijn verkleedpartijen werden vlot en aangenaam gevuld door Antoine Vanderheyden die in “optima forma” bleek.
Met zijn moppen had hij gans de zaal in handen: lachen, lachen en nog eens lachen, men kreeg er niet genoeg van…
Na de pauze: éénzelfde beeld dat eindigde met een oorverdovend applaus voor beide artiesten.
Freddy Van der Eecken zorgde voor de keurige muzikale begeleiding van beide en mocht ook van een verdiend applaus genieten.
Na de voorstelling werd alles terug gezet zoals we het gevonden hadden. Vele handen maakten de taak lichter en het duurde dan ook niet lang of alles was kant en klaar. Een ledenfeest om te onthouden!!! Daarvan getuigen ook de enthousiaste reacties van de 104 deelnemers.
Even bezinnen rond palmzondag…
Hij was maar de man op een ezel,
eenvoudig en zonder aanzien.
Zonder grote parade, zonder rode loper onder de voeten, zonder lijfwachten.
Geen speciale veiligheidsmaatregelen, geen agenten, geen afzettingen en geen geblokkeerde wegen.
Hij was maar de man op een ezel,
de koning der armen, de Messias van dienst.
Zonder troon, zonder triomfantelijke en plechtige ontvangst van de overheid,
zonder diplomatieke aanwezigheid.
Hij was maar de man op een ezel,
vol aandacht voor de minstbedeelden, vol zorg voor de uitgestotenen en toch in het verzet tegen uitbuiting en onrechtvaardigheid.
Hij was maar de man op een ezel,
de zachtste van alle mensen.
Hij reed op een zacht dier, de hardste stad van alle steden binnen.
Moeten wij dan ook die Man op de ezel in ons leven niet binnenlaten en ons grondig veranderen als wij Zijn Naam willen dragen?
OKRA
Op maandag 12 maart brachten we met ons OKRA zangkoor een bezoek aan de bewoners van rusthuis Ten Rozen.
Het was natuurlijk vanzelfsprekend dat dit bezoek vooral bedoeld was om de bewoners aldaar een gezonde, gezellige namiddag te bezorgen met een liedjesrecital als hoofdgerecht op het menu.
De man met de gouden stem, Hugo Piron, onze bijzonder bekwame en bezielende dirigent, was daar dadelijk helemaal voor te vinden en onder zijn enthoudiaste leiding werd een liedjesboeket samengesteld van uitsluitend melodietjes uit de oude doos, meezingers uit de goede, oude tijd… want we rekenden er stellig op dat alle aanwezige toehoorders en bewoners van het rusthuis uit volle borst en met de meeste goesting, enthousiast zouden meezingen om er zo een echt zangfeest van te maken.
met hun eigen wagen ter bestemming gebracht te worden. Beste dank, mannen !!
Tweeëntwintig zangers waren er present, allemaal piekfijn uigedost in gala-uniform en opgetut met alles wat hun kleer- en juwelenkast te bieden had. Natuurlijk droeg iedereen de zon in ’t hart en een brede lach op het gelaat, vastbesloten om er een toffe, onvergetelijke uitstap van te maken. En daar zijn we dan ook ongetwijfeld volledig in geslaagd! In een goedgevulde zaal hebben we, samen met de bewoners van het rusthuis, de pannen van het dak gezongen en dat zal ons zeker nog heel lang geheugen…
Als bestuurslid zorgde mevrouw Yolanda – welsprekend en op een guitige toon – voor een voorwoordje bij elk melodietje.
Proficiat daarvoor !
En naast het aanstekelijk enthousiasme van Hugo, moeten we zeker de niet te onderschatten muzikale bijdrage van Henri Schockaert vermelden: dank zij zijn competente, meeslepende accordeonbegeleiding kreeg onze vertolking nog wat extra “schwung”, waarvoor we hem van ganser harte “Dank” zeggen en wat duidelijk geapprecieerd werd… Zowel tijdens de pauze als bij het slot van ons optreden, werden we met een welgemeend, hartelijk applaus bedacht en werden we dan ook beloond met een smakelijk, warm potje koffie of met een lekker fris glaasje gerstenat. En het mocht voor deze keer ook wel eens een krieksken of een bleke of een donkere trappist zijn. Gezondheid! We stonden daar absoluut niet weigerig tegenover en hebben die met veel goesting en veel smaak naar binnen gewerkt
Toen we na “ ‘k weet niet hoeveel juist” meezingers besloten om er een punt achter te zetten, hebben we aan deze mensen van Ten Rozen” nog – tijdens een gemoedelijke babbel – beloofd dat we er werk willen en zullen van maken om in elk OKRA jaarprogramma deze bezoek- en zangnamiddag in Ten Rozen een vaste plaats te geven. We zijn dan fier, gelukkig en blij naar onze thuishaven teruggekeerd en nog lang gonsden ze door ons hoofd: Margrietje met haar bloeiende rozen en Annemarieken bij haar soldaatjes… En we kregen nog wat meer eerbied voor alle grijze haren, en daar bij die mooie molen kan zoenen toch geen zonde zijn.
Waarlijk, het was zonder meer “echt formidabel”!!!
Jef Borms
Bericht van onze pastoor
Beste mensen,
Ik zit na de 'crash' van overspanning in herstel; en dat lukt goed.
Maar het zal nog een hele tijd vergen om weer vol goede kracht tot inzet te komen.
De dokter raad me aan niet te vlug te herbeginnen, want hervallen is dan zeker.
Ik wens jullie allen een mooie tocht naar Pasen en hopelijk eens tot wederzien.
En vooral een hartelijk dank aan de velen voor de mooie kaartjes en bemoedigingen de woorden tot herstel.
Heel hartelijk
pastoor Toon
VORMSELCATECHESE
Op zondag 18 maart krijgen onze 23 vormelingen het kruisje dat zij zullen dragen op de dag van hun Vormsel.
Ze zijn nog steeds op weg naar die grote dag, samen met hun 4 catechisten. Hun levensboom groeit alsmaar verder.
Het Vormsel vindt plaats op zondag 6 mei om 9.00u
Ons kruisje is een plus-teken. We willen alles en iedereen positief bekijken en behandelen. We zoeken het positieve in de wereld.
Ons kruisje is zoals een kruispunt. We moeten kiezen welke weg we willen inslaan. We willen de weg van Jezus volgen.
Een kruisje staat ook aan het begin van een notenbalk. Ook aan het begin van ons geloof staat er Iemand hoger dan ons.
Het is niet altijd gemakkelijk om het spoor van Jezus te volgen. Maar samen met anderen durven wij het aan!
God, laat onze kinderen niet stranden in moedeloze onverschilligheid. Hou hen vast, blijf hen nabij.
Wees de troost van onze kinderen en bemoedig hen als ze zich eenzaam voelen of bang worden.
We leggen hun leven in Uw handen.
Even rust voor de pastoor…
Wellicht merkte het u reeds tijdens de aankondiging van het afscheid van onze pastoor tijdens de nieuwjaarsreceptie,
voor pastoor Toon is het een heel emotionele zaak om afscheid te nemen van de parochiepastoraal en de drie parochies waarvoor hij verantwoordelijk is.
In mei zal hij afscheid nemen van onze parochies, maar om gezondheidsredenen is het hem nu reeds ten zeerste aangeraden door de bisschop en de dokter om volledige afstand te nemen van zijn werk als pastoor.
De stress van de voorbije tijd is hem begin deze week teveel geworden en pastoor Toon heeft absolute rust voorgeschreven gekregen.
Met de parochieploeg zullen we ervoor zorgen de wekelijkse viering op zondag kan blijven doorgaan, samen gemeenschap viering is immers zeer belangrijk.
Hopelijk kan de pastoor met Pasen terug onder ons midden zijn !
Nieuwjaarsreceptie
Na een boeiende gezinsviering met vele aanwezige parochianen gingen we allen naar de nieuwjaarsreceptie.
Namens de parochieploeg sprak André De Cock de nieuwjaarswensen uit voor 2012 met een oprecht dank je wel aan alle vrijwilligers van de parochie waarbij Els Schockaert speciaal in de bloemen werd gezet , mede voor de Louise Mayartprijs die ze vorig jaar toegekend kreeg door de vereniging “vrouw en maatschappij”.
De pastoor nam het woord over en sprak zijn oprechte en warme dank uit voor het voorbije jaar maar daarna kwam er voor het komende jaar een verschrikkelijke mededeling van hem :
Hij zal niet bij ons blijven…. eind mei zal hij heengaan. De zaal werd muizekes stil.
Ja, het wordt voor hem mentaal te moeilijk om drie of ( straks) meerdere parochies te bedienen. Hij wil oprecht meeleven met de parochianen van dicht bij en van daaruit met hen eucharistie vieren in een warme gemeenschap die hij kent; waarop hij kan inspelen…
Zo wil hij herder zijn van mensen. Een herder die vanuit Jezus’ liefde wil mee leven met lief en leed.(kerk of geen kerkgangers), maar kan dat nog met zovele parochies ? Hij wordt die ‘officiële kerkrechterlijk erkende persoon’ die nog te zien is bij de sacramentenbediening en dan….
Ontwaard dit niet het ‘herder’ zijn en de betekenis van elk sacrament ? Kan dan de eucharistie zo nog een echte geloofsgemeenschap vormen (in praktijk, niet in theorie) vormen, bestendigen ? Dan wordt hij een ‘vliegende vogel’ of zoals men zegt: ‘een sacramentenboer’ van de ene mis naar de andere zonder binding.
Hij heeft daarom aan de bisschop zijn ontslag aangeboden als pastoor (voor gelijk welke parochie) en vraagt aan de bisschop hem een niet-parochiale pastorale taak te geven. Het doet hem oprecht pijn u zo te moeten verlaten
maar dankt voor het begrip en de vele appreciaties. Maar hij riep op om de laatste maanden nog intens samen te beleven.
de parochieploeg.
De mensen die graag nog eens de toespraak van de nieuwjaarsreceptie lezen kunnen dat hier doen. Toespraak nieuwjaarsreceptie.
De foto's van de nieuwjaarsreceptie zijn via nevenstaande link te bezichtigen. Foto's nieuwjaarsreceptie.
GEBEDSVIERING
De wekelijkse gebedsviering op woensdagavond willen we graag een nieuw elan geven:
we willen in de sterke tijden van het jaar, met de vasten, advent, mariamaand ook de bewegingen betrekken
bij de gebedsviering op woensdag met de bedoeling om samen in groep te kunnen bidden.
Daarom is er vanaf kerstmis t/m het begin van de vasten geen wekelijkse gebedsviering meer op woensdag.
Vanaf de 2de woensdag van de vasten zijn we er graag terug !
Permanentie in de pastorij
Vanaf dinsdag 7 september is er vanaf 8u30 tot 9u30 wekelijks een permanentie voorzien door Luc Danckaert. Je kan er o.a. terecht voor misintenties.
Telefoonnr. 053/21.31.46